Zoals beloofd een speciaal hoofdstuk over de typische Amerikaanse feestdagen in de winterperiode: Halloween, Thanksgiving en X-mas.
Halloween kennen we natuurlijk ook wel in Europa, maar dan op een ander level, niet zo commercialized (yet!). Kan nog altijd gebeuren, net als de Valentijn die trans-Atlantische bekendheid heeft gekregen sinds de jaren 80-90.
Wat wel grappig is, is dat de verkleed creaties met Halloween niet enkel griezelig zijn (de zombies, skeletten, dracula’s en vampieren), maar ook de Disney figuren en clowns bevatten. Sterker nog, van Aloys’ en Xavier’s school kregen we een brief met nadrukkelijke aanwijzingen wat de kostuumregels zijn: geen make-up, geen griezelige kostuums, geen bloed, geen wapens etc. Meer de sprookjes kostuums, wat het dus meer doet lijken op onze Karnaval. Tja, voor meisjes best leuk om als prinses te gaan, maar ga het maar eens uitleggen aan 2 stoere boys dat ze niet griezelig gekleed kunnen gaan, maar wel als cowboy of prins of indiaan. Hoop gezeur natuurlijk (en terecht), maar uiteindelijk zijn we eruit gekomen en hebben de schoolregels doorstaan: Aloys als moerasbewoner en Xavier als Ninja (zonder zwaard !). Celine was erg tevreden als Alice in Wonderland. Aangezien wij uitgenodigd waren bij de buren, die Halloween als hun hoogtepunt van het jaar zien (ja, beetje triest), moesten wij er ook aan geloven (dachten we, maar dat later). Bart was Dracula en ik Miss Vampira. Heel leuk stel samen ! Natuurlijk moest ons huis ook gedecoreerd worden in stijl, dus van alles opgehangen: van zombie en heks tot skeletten en horror audio. En niet te vergeten een grote bak vol snoepjes (waar we nog een heel jaar plezier van hebben!). Enfin, zondagmiddag begon de Trick & Treat, zo’n 50 kids aan de deur. De kleintjes vonden ons huis te eng en zeker de Vampira in de deuropening. Hahaha, leuk. Bart ging met de boys een rondje doen en kwam in een meer euforisch gehalte terug thuis. Bleek dat sommige buren ook "Trick & Treat for Adults" hielden, dus sterke drank ipv snoepjes. Volgend jaar mag Bart de deur openen voor de kleintjes en ga ik op ronde ! ‘s Avonds arriveerden we in stijl (Bart als beschonken Dracula en ik als sexy Vampira met rode hoorntjes op m’n gitzwarte haar) op het Halloweenfeestje, bleek de rest van de adults niet verkleed te zijn. Wisten wij veel ! De meeste buren ontmoetten mij voor het eerst, dus ik heb maar meteen uitgelegd dat ik er normaal niet zo bij loop. Hoewel deze “first impression” misschien niet zo slecht is ….. Ik was Bobira, dus mijn beurt om Celine van een Halloweenfeest te halen. Die schaamde zich kapot voor haar Vampira moeder, terwijl ik mezelf toch redelijk “cool” vond. Na Halloween nog een aantal verjaardagsfeestjes voor de boys. O ja, dat is ook wel typisch. Verjaardagsfeestjes zijn nooit bij het kind thuis. Nee, dat wordt uitbesteed aan een entertainment hal, waar je je kind voor 2 uurtjes afzet met kado. Je moet wel een verklaring ondertekenen dat je als ouder bewust bent van het feit dat er allerlei gevaren verbonden zijn aan de speelactiviteiten. En je moet ondertekenen dat je het bedrijf niet aanklaagt voor enige verantwoordelijkheid. De eerste keer toen ik zo'n briefje las tussen de uitnodiging voor Xavier, dacht ik "Wat gaan die kleintjes in godsnaam doen? Parachutspringen, bungeejumpen...?" Maar nee hoor, gewoon een ordinaire ballenbak en klimrek. Dat schijnt al genoeg materiaal te zijn voor een Lawsuit. Wij zijn al door meerdere mensen gewaarschuwd voor onze trampoline in de tuin. Prooivoer voor laywers. Zelfs indien het kind ongevraagd gaat springen en je bent niet thuis. Het zou er maar eens vanaf kunnen vallen. Misschien moeten we een bordje voor de ingang plaatsen met de statement dat we niet aansprakelijk zijn voor enige letsel en dergelijke.
Een week voor Thanksgiving waren we uitgenodigd op een expatfeest bij iemand thuis, met de boodschap dat iedereen wat eten mee neemt. Dat klonk erg informeel, dus wij er naartoe in spijkerbroek en trui. Worden we binnen gelaten met champagne door ingehuurde catering, binnen bleek iedereen in pak en jurk. Oeps, gênant. Niks laten merken, net doen alsof het de nieuwe trend is. Met Thanksgiving (= laatste donderdag van November) waren we uitgenodigd bij mijn collega, die toch echt wel vond dat we dit typisch Amerikaanse familiefeest moesten meemaken. Het is hier namelijk een grootser feest dan kerstmis. Iedereen nam eten mee (dat is hier echt wel de gewoonte), en om mijn reputatie hoog te houden zorgden wij voor de drank. Er kwamen zo’n 35 familieleden, vanuit alle hoeken van de US. Wij hadden ons lesje geleerd van onze vorige verkleedblunder en kwamen dit keer in een wat nettere variatie. Bleek de rest van de familie in spijkerbroek gekleed te zijn. Wij schijnen nogal eens mis te grijpen met onze verkleedacties. Nou ja, beter overdressed, dan underdressed. Bart ging ‘s morgens eerst met de mannen mee kleiduif schieten, en kwam bevroren weer terug. Had wel een aantal hits gemaakt ! De middag was gevuld met eten en drinken, en American football kijken. Over politiek mocht niet gepraat worden, maar dat gebeurde dus wel… grappig…2 zussen die politiek gezien 180 graden van elkaar af liggen. Wij gooiden er nog een schepje bovenop, om wat meer uitleg te vragen wat nou precies het verschil is tussen de Republikeinen en Democraten. We zijn maar weer op tijd naar huis gereden. Volgende dag was een Holiday Friday en dus ideaal om met de kerstversiering te beginnen. Weer naar de Target Store voor de house decorations, waar ze net verlost waren van de Halloween versieringen en nu weer volop in de kerstsfeer waren. Natuurlijk lampjes, slingers en ballen voor de kerstboom, een piek was niet te vinden. Hier heb je meer een thema als piek: wij kozen voor de verlichte engel. Maar wat gaan we verder versieren? Vooral, de buitendecoratie was een vraagstukje. Even de andere bezoekers evalueren, wat er in de winkelwagen ligt voor "outdoor". Met 2 volle winkelwagens weer naar buiten, lang leve de Visa ! Minstens 2 dagen bezig geweest met de versieringen, maar wat zag de voorkant van ons huis er toch mooi verlicht uit ! Inclusief verlicht hert in de voortuin. We waren even bang dat we een beetje "over-the-top" waren gegaan met onze kerstversiering, maar werden al snel overbluft door de buren. Jeetje, sommigen gaan echt wel helemaal uit hun dak! Ken je die film: Lampoon's Christmas Holiday? Ik dacht altijd dat Chevy Chase's uitslovingen voor de kerstversieringen ietwat overdreven werden gekarakteriseerd in deze film, maar het gaat hier dus echt zo ! Onze creatie was dus nog redelijk bescheiden, maar wel helemaal klaar voor ons volgende feestje: een X-mas party, bij ons thuis voor mijn collega’s met partner en kids. Het was ook meteen onze “house-warming” party, een Potluck, dus iedereen neemt wat mee. Ik zei al, dat is hier de gewoonte en maakt het veel aantrekkelijker om een feestje te organiseren. Aangezien mijn groep voor 50% uit Chinezen bestaat, was het voornamelijk spicy food: lekker! Is weer eens wat anders dan kalkoen of gans voor de kerst. Voor het internationale karakter serveerden wij Brabantse worstenbroodjes, klassieke Hollandse appeltaart op grootmoeder’s wijze, Griekse salade en Duitse Glühwein (6 flessen selbst gemacht !). De Glühwein scoorde hoog ! Zelfs de Chinezen, die naar mijn idee nooit alcohol drinken, genoten met volle teugen. Compliment was wel dat de 2 Duitse collega’s toegaven dat dit wel de lekkerste Glühwein was die ze ooit gedronken hadden J De appeltaart (met vanille ijs en slagroom) was ook een succes. Het was even lastig het juiste deeg te maken, want hier is het allemaal weer anders natuurlijk. Zelfrijzend bakmeel kennen ze niet, wel een andere variant: “all-purpose” flower. Geinige naam, alsof je het werkelijk voor ALLES kan gebruiken. We waren voorbereid op een hoop troep na afloop, zeker met al die kids erbij in de leeftijd van 2 tot 8. Maar dat viel reuze mee. Iedereen deed netjes de schoenen uit bij binnenkomst, de jongste kids bleven rustig rond het Walhalla van eten en drinken en de wat oudere kids hadden genoeg aan de multi-media in de basement. Heel geslaagd feestje dus ! Klaar voor het volgende kerstfeest, de volgende dag bij de Lyhus Family in onze woonwijk. Deze familie houdt erg van feestjes, en verzamelt voornamelijk expats om zich heen of Amerikanen die buiten de US hebben gewoond. Zelf hebben ze in Japan en Europa gewoond en zijn uitermate geïnteresseerd in outside US stuff. Dus, wij maar weer met een Dutch Apple pie with whipped cream en German Glowing wine. Weeral topscorer van de avond. Op tijd weer naar huis om snel in te pakken voor onze trip naar New York, de volgende ochtend. Maar dat voor later.
Liefs
Marjoleen
